ความอ่อนน้อมถ่อมตน (Humility)
- ฐิติกร พูลภัทรชีวิน

- 3 วันที่ผ่านมา
- ยาว 1 นาที
คนที่หยิ่งเพราะมีดีให้หยิ่ง ไม่เลวร้ายเท่ากับ คนที่หยิ่งทั้งที่ไม่มีอะไรให้หยิ่ง แต่ดีที่สุดคือ ไม่หยิ่งแม้จะมีดีให้หยิ่ง
เคยถูกสอนแบบนี้กันมั้ยครับ "จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน" ผมเคยเอาประเด็นนี้ไปสะท้อนให้ผู้บริหารระดับสูงฟัง ท่านเหล่านั้นพร้อมใจกันตอบผมกลับมาเหมือนกันว่า "เขาไม่ใช่พระเจ้านะ ที่จะได้มองคนทะลุไปถึงความคิดข้างใน มีดีแล้วไม่แสดงออกมา ใครจะไปรู้ว่ามีดี !!"
หลายคนเชื่อว่าการอ่อนน้อมถ่อมตน คือ "การทำตัวให้ดูต่ำกว่าความเป็นจริง แม้มีดีก็ต้องไม่แสดงออกมา" แต่นั่นไม่ใช่ความถ่อมใจที่แท้จริง จริงๆ แล้ว ความถ่อมใจ หมายความว่า "การยอมรับตัวเองในแบบที่ตัวเองเป็นอยู่" ต่างหาก ยอมรับว่าเราเป็น อย่างที่เราเป็นอยู่จริงๆ ไม่มากไปกว่านั้น และไม่น้อยไปกว่านั้น
จงกล้าที่จะนำเสนอความคิดเห็นของตัวเองออกมา แสดงตัวเองออกมาว่าสามารถรับผิดชอบงานที่ใหญ่ขึ้น ท้าทายขึ้นได้ ผมเชื่อว่าหลายคนที่ลงมือทำ จะพบว่าตัวเองสามารถเติบโตก้าวหน้าในหน้าที่ความรับผิดชอบได้อย่างชัดเจนเลยครับ
เริ่มต้นทันที
ใช้เวลาทบทวนตัวเอง ว่าคุณเป็นคนหนึ่งที่เข้าใจคำว่า "อ่อนน้อมถ่อมตน" ผิดไปหรือไม่
ลองลิสต์ความรู้ ทักษะ ความสามารถ ออกมาดู แล้วหาวิธีประเมินตัวเองอย่างตรงไปตรงมาว่า เรามีความสามารถในแต่ละเรื่องนั้นในระดับไหนแล้ว เพื่อเราจะไม่ประเมินตัวเองต่ำกว่าหรือสูงกว่าความเป็นจริง
อย่ากลัวที่จะพูดความคิดเห็นในที่ประชุม ไม่ต้องกลัวว่าคนอื่นจะคิดว่าคุณอยากเอาหน้า
อาสาตัวทำงานที่ท้าทาย หากคุณรู้ตัวว่ามีความสามารถเพียงพอ อย่ารีรอที่จะอาสาตัวทำมัน ถึงแม้จะไม่มั่นใจ 100% ก็แค่บอกไปตามตรงว่ามั่นใจแค่ไหน
รับความดีความชอบอย่างสง่างาม เมื่อคุณทำได้สำเร็จ ก็อย่ารู้สึกกระอักกระอ่วนใจที่จะรับเอาความดีความชอบนั้น แต่ถ้าผลงานนั้นมีทีมสนับสนุน ก็อย่าลืมให้เกียรติพวกเขาโดยการพูดถึงสิ่งดีที่เขาทำด้วย
สนใจรู้จักกับทักษะต่างๆ ที่จะช่วยให้คุณโดดเด่นในที่ทำงาน อย่าลืมกดติดตามเพจ @โค้ชความคิด กันไว้ด้วยนะครับ



ความคิดเห็น